Kategorija: Aqidah Datum kreiranja utorak, 10 avgust 2010 19:26 Autor Šejh Suleman b. Abdullah, rahimehullah
Šejh Suleman b. Abdullah, rahimehullah, u svome djelu Tejsirul-azizil-hamid (komentar na djelo Kitabu Tevhid) kaže: „Ko uprazni(uradi) nekome nešto što pripada samo Allahu, u pogledu ibadeta, takav se smatra mušrikom pa makar i izgovarao 'la ilahe illallah.' Jer, takav ne radi po onome što za sobom povlači tevhid.“
Na 58. stranici kaže: "Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, u svojim riječima: 'Jedinog, Koji nema sudruga' skreće pažnju da čovjek nekada može izgovoriti te riječi a da i pored toga ostane mušrik, kao što je slučaj sa Židovima, munaficima i obožacaocioma kaburova. Pošto su vidjeli da Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, svoj narod poziva u 'la ilahe illallah', oni su mislili da se taj poziv odnosi samo na formalno izgovaranje jezikom. Ovo predstavlja veliki džehl, jer ih je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, pozivao da izgovore šehadet i da rade po njegovom značenju a da napuste činjenje ibadeta drugima mimo Allaha. Otuda su, kako nas o tome obavještava Uzvišeni, rekli:
وَيَقُولُونَ أَٮِٕنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ۬ مَّجۡنُونِۭ
"I govorili: 'Zar da napustimo božanstva naša zbog jednog ludog pjesnika." (prevod značenja sure Es-Saffat, 36)
I govorili su:
َجَعَلَ ٱلۡأَلِهَةَ إِلَـٰهً۬ا وَٲحِدًاۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىۡءٌ عُجَابٌ۬
"Zar on da bogove svede na Boga jednog? To je, zaista, nešto veoma čudno!“ (prevod značenja sure Sad, 5)
Zbog toga su odbijali da izgovore riječi šehadeta. U protivnom da su ih izgovorili a ostali pri činjenju ibadeta Latu, Uzi i Menatu ne bi se ubrajali medju muslimane, i u tom slučaju Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bi se borio protiv njih sve do napuštanja njihovih božanstava, kao i napuštanja ibadeta istim, te dok počnu činiti ibadet Allahu Jedinom, Koji nema sudruga. Ovo je opće poznata stvar iz Kur'ana i sunneta i u tom pogledu postoji konsenzus.“
Na 60. stranici kaže: "Isto tako, nema sumnje kada bi neko od mušrika izgovorio 'la ilahe illallah' i kada bi posvjedočio da je Muhammed Božiji Poslanik a da isti ne zna značenje riječi Bog i značenje riječi poslanik, te da isti klanja, posti i obavlja hadždž, a ne zna suštinu tih stvari kao ibadeta već ih obavlja zbog toga što je vidio svijet da to radi, takav se ne bi smatrao muslimanom pa makar i ne činio ništa od širka." Ovo je fetva koju su jednoglasno izdali fekihi (islamski pravnici) Magriba na početku jedanaestog stoljeća. Ovo spominje i autor djela Ed-Duru semin fi šerhi muršidi muin', a prenosi da je to stav uleme malikijskog mezheba. Komentator pomenutog djela kaže: "Ovo je potpuno jasno i oko toga se ne razilaze dvojica."
Kraj citata