Puki termin bez značenja ne uvodi onoga ko ga izrekne u islam
Puki termin bez značenja ne uvodi onoga ko ga izrekne u islam
Ažurirano Četvrtak, 29 oktobar 2009 Grupa autora Četvrtak, 29 oktobar 2009
Puki termin bez značenja onoga ko ga izgovori ne uvodi u islam osim onih koji su naslijeidli ostavštinu murdžia. Ali što se tiče onih koji su se napajali sa izvora selefa i koji su slijedili njihove staze, riječima, djelima i ubjeđenjem. Kod njih je potvrđeno da su iman i tevhid riječ i djelo. Tako da onaj ko dođe sa riječju u jednom od njih bez onoga drugog ne biva muslimanom niti mu'minom. Također, uspostavljen je konsenzus o obaveznosti tevhida sa lišavanjem širka i odricanjem od njega i njegovih pripadnika sve dok se ne postigne zaštita za krv i imetak. To je vrhunski cilj borbe muslimana protiv mušrika koja će se naći gdje god se oni pojave.
Šejh Ishak b. Abdu Rahman, Allah im se obadvojici smilovao, kaže:
Imam Muhammed b. Abdul Vehab, rahimehullahu teala, kaže: Puko izgovaranje termina šehadeta bez znanja o njegovom značenju ili djelovanja po onome što nalaže, mukelef, tj. osoba sa obaveznim izvršavanjem vjerskih propisa neće tek tako postati muslimanom. Nego je to dokaz protiv čovjeka. Za razliku od onih koji tvrde da je iman opšta potvrda, kao što su to rekle kurramije, ili opšte vjerovanje kao što su to rekle džehemije.
Šejh Abdu Latif b. Abdu Rahman, Allah im se obadvojici smilovao, a isto to je potvrdio Imam Muhammed b. Abdul Vehab, rahimehullahu teala, pa kaže:
Puko izgovaranje šehadeta sa suprotiranjem onome na što ukazuje od potvrđenih osnova, sa velikim širkom u ibadetu, mukelef neće ući time u islam. Jer se šehadetom ima cilj suština djela bez kojih iman neće postojati.
Šejh imam Muhammed b. Abdul Vehab, rahimehullahu teala, u Kitabu tevhid, i njegov unuk šejh Abdu Rahman b. Hasan, Allah im se obadvojici smilovao, kažu:
U Sahihu se od Vjerovjesnika Sallallahu alejhi ve sellem prenosi da je rekao: Onaj ko kaže la ilahe illallah i učini kufr u sve ono što se obožava mimo Allaha, njegov imetak i krv su haram. A njegov račun je kod Allaha.
Pojašnjenje
Poslanik sallallahu alejhi ve sellem kaže: Onaj ko kaže la ilahe illallah i učini kufr u sve ono što se obožava mimo Allaha. Znaj da je Poslanik sallallahu alejhi ve selleme zaštitu vezao u ovom hadisu za dvije stvari:
Prva je riječ La ilahe illallah, znanjem i ubjeđenjem, što je bilo uslovljeno u hadisima koji su prethodili.
Druga je nevjerovanje u sve ono što se obožava mimo Allaha. Tako da se nije zadovoljio pukim izgovorom riječi bez značenja, nego mora postojati riječ i djelo po njoj. Kažem da u tom značenju i jesu riječi Uzvišenog:
"Onaj ko ne vjeruje u Taguta, a vjeruje u Allaha, drži se za najčvršću vezu, koja se neće prekinuti!" (prevod znacenja El Beqare, 256)
Autor, rahimehullah, kaže: Ovo je nešto najveličanstvenije što pojašnjava značenje La ilahe illallah. Zbog toga što izgovor ovih riječi nije učinio zaštitom za imetak i krv. Niti čak njihovu spoznaju sa izgovorom, niti potvrdu toga, niti čin da ne priziva nikoga osim jedinog Allaha Koji nema ortaka, niti će njegov imetak i krv biti haram sve dok tome ne doda nevjerovanje u sve ono što se obožava mimo Allaha. Pa ako posumnja ili se bude dvoumio onda njegov imetak i krv nisu haram. Kako li je ovo pitanje jasno, vidljivo i očito, dokaz koji je dovoljan da prekine svakog protivnika.
Dalje kaze sejh, Abdu Latif b. AbduRahman, rahimehullah.
Kažem da je ovaj uslov onaj koji čini ispravnim La ilahe illallah. Što znači da njihovo izgovaranje neće biti validno sve dok ne bude postojalo ovih pet stvari koje je autor, rahimehullah, naveo kao osnovu. Uzvišeni kaže:
"I borite se protiv njih dok smutnja ne iščezne i dok samo Allahova vjera ne ostane. "(prevod znacenja El Enfal, 39)
I kaže:
"... onda ubijajte mnogobošce gdje god ih nađete, zarobljavajte ih, opsjedajte i na svakom prolazu dočekujte. Pa ako se pokaju i budu namaz obavljali i zekat davali, ostavite ih na miru, jer Allah zaista prašta i Milostiv je." (prevod znacenja Et Tewbe, 5)
Naredio je borbu protiv njih sve dok se ne pokaju od širka, dok svoja djela ne usmjere iskreno Allahu, dok ne budu obavljali namaz, davali zekat, pa ako odbiju sve to ili jedan dio toga onda će se protiv njih voditi borba po konsenzusu.
Kaže: njegov račun je kod Allaha. Tj. Allah Subhanehu ve Te'ala će svoditi račun onome ko posvjedoči sa jezikom ovaj šehadet. Pa ako bude iskren nagradit će ga Svojim džennetom. A ako bude licemjer kznit će ga bolnom kaznom. Što se tiče dunjaluka sudi mu se po onom što je očito. Tako da onaj ko dođe sa tevhidom bez onoga što mu se suprostavlja u očitomsmislu i bude se pridržavao islamskih propisa, obaveza je pustiti ga na miru.
Kažem: Hadis ukazuje na to da ako čovjek kaže La ilahe illallah, ali ne povjeruje u ono što se obožava mimo Allaha, on nije došao sa onim čime se štite krv i imetak. Kao što su to dokazali jasni ajeti i hadisi.
Šejh Sulejman b. Abdullah u pojašnjenju Kitabu tevhid kaže:
Poslanikove sallallahu alejhi ve sellem riječi: Onaj ko kaže la ilahe illallah i učini kufr u sve ono što se obožava mimo Allaha. Znaj da je Poslanik sallallahu alejhi ve selleme u ovom hadisu zaštitu krvi i imetka vezao za dvije stvari:
Prva: Izgovor La ilahe illallah.
Druga: Nevjerovane u sve ono što se obožava mimo Allaha.
Tako da se nije zadovoljio samo sa riječju bez značnja, nego mora postojati njen izgovor i djelovanje po tome.
Kažem: Učenjaci su se složili oko tog značenja tako da u pogledu zašite krvi i imetka se mora doći sa tevhidom, pridržavanjem njegovih propisa i ostavljanja širka, kao što Uzvišeni kaže:
"I borite se protiv njih dok smutnja ne iščezne i dok samo Allahova vjera ne ostane. "(prevod znacenja El Enfal, 39)
Učenjaci su se složili da onaj ko kaže La ilahe illallah, da ako je mušrik, protiv njega će se voditi borba sve dok ne dođe sa tevhidom.
Šejh Abdu Rahman b. Hasan, rahimehullahu teala, je bio upitan o onome ko kaže: La ilahe illallah, ali priziva nekog drugog mimo Allaha. Da li su njegova krv i imetak zaštićeni samo što to izgovara ili ne?
Pa je odgovorio: Riječ La ilahe illallah je riječ iskrenosti, bogobojaznosti, čvrsto uže, ona je monoteizam Ibrahima alejhisselam. On je tu riječ učino u njegovom potomstvu, a ona sadrži potvrdu Allahovog uluhijeta, negiranje istog bilo kome drugom. A Bog je onaj kojeg obožavaju srca, ljubavlju, pribjegavanjem, tevekulom, traženjem pomoći, dovom, stahom, nadom i sličnim.
Onaj ko realizuje ono na šta ukazuje ova riječ, od iskrenog ibadeta Allahu Subhanehu ve Te'ala i odricanjem od svega onoga što se obožava mimo Njega, sa udovima i ruknovima, te učini sve ono što nalaže od islamskih i imanskih obaveza, njegova krv i imetak su zaštićeni, a onaj ko to ne učini onda ne.
Uzvišeni Allah kaže:
"Pa ako se pokaju i budu namaz obavljali i zekat davali, ostavite ih na miru, jer Allah zaista prašta i Milostiv je." (prevod znacenja Et Tewbe, 5)
Tako da je ovaj časni ajet ukazao na to kako krv i imetak ne bivaju zaštićeni osim sa ove tri stvari, koje su nadovezane na šehadet kao što je nadovezan odgovor na postaljeni uslov.
Neki od učenjaka Nedžda kažu: Krv i imetak roba neće biti zaštićeni sve dok ne dođu sa ove dvije stvari:
Prva je: Izgovor La ilahe illallah. A time se misli na njeno značenje, ne samo izgovaranje. A njeno značenje je tevhid Allahu u svim vrstama ibadeta.
Druga je: Nevjerovanje u sve ono što se obožava mimo Allaha. To se odnosi na proglašavanje mušrika kafirima, odricanjem od njih i od onoga što obožavaju pored Allaha.