Kategorija: Aqidah Autor Admin
Ibn Tejmijje kaže o ovoj temi i navodi ajet: ''Allah nas je obavijestio o Hūdu da je rekao svom narodu: 'Obožavajte samo Allāha, vi nemate drugog Boga, mimo Njega. Vi niste išta drugo do lažovi." (prevod značenja sure Hud, 50) Učinio ih je lažovima prije nego je presudio sudom kojem bi se usprotivili zbog toga što su izmislili (laznog) drugog Boga mimo Allaha.
Dakle, ime mušrik je ustanovljeno prije poslanice, jer on čini širk svom Gospodaru i izjednačava druge sa Njim.
Uzima mimo Njega druge bogove i izmišlja mu iste (endad) prije Poslanika... A što se tiče kažnjavanja, to ne.''
Kaže šejhul-islam, rahimehullah, u djelu Medžmu'ul-Fetavaa (20/37): "Allah je razdovojio neka imena i sudove prije poslanice, a sastavio ih nakon nje.''
Ibn Tejmijje, rahimehullāh, kaže u ''Fetvama...'', 7/164-165: ''Jedno te isto ime se potvrđuje i negira, shodno sudovima i propisima koji se za njega vežu. Tako njegova potvrda u nekom sudu ili njegova negacija u nekom sudu ne znači da je ono takvo u ostalim sudovima i propisima. Tako je u arapskom jeziku i jeziku ostalih naroda.''
Šejh 'AbdulLatīf bin 'AbdurRahmān bin Hasan, rahimehullāh, kaže u knjizi ''Misbahuz-Zalam'', na 326. str.: ''Kada do kršćana dođe ono s čime je došao Poslanik sallallāhu 'alejhi ve sellem, i on mu se ne pokori, zato što misli da je on samo poslanik neukih – onda je kāfir, pa makar mu nije postalo jasno da je u tome istina.''
Dr. 'Abdul'Azīz ibn Muhammed ibn 'Alijj el-'AbdulLatīf u svojoj knjizi ''Nawāqidul-Īmān el-Qawlijje wel-'Amelijje'', na 69. str. kaže: ''Na osnovu prethodnog, zaključujemo da je greška mišljenje onih koji uopštavaju kada kažu da je džehl opravdanje u osnovi vjere i drugim stvarima, kao što je i greška uopštavanje prilikom negiranja džehla kao opravdanja.
Naprotiv, obaveza je da napravimo razliku između onih stvari, čijim se suprotstavljanjem poništava osnova vjere i sl. od jasnih stvari i onih koje su neminovno poznate u vjeri, te onih u kojima je suprotstavljanje vezano za pitanja, koja su potrebna objašnjenja.
Kao što je neophodno da se pravi razlika između ovosvjetskih propisa (vanjštine) i āhiretskih propisa (suštine).''
Na 68. str. kaže: ''Lijepo je da napomenemo da opravdanje neznanjem, kada su u pitanju oni koji su učinili kufr, ne znači negaciju kufra od njih, kao što to nalaže ovosvjetski sud nad njima.